Getto – Szlak pamięci 1941–1943

 Getto krakowskie powstało 3 marca 1941 roku na terenie obejmującym współcześnie tzw. starą część Podgórza. Skupiono na tym obszarze ok. 18 tys. Żydów z Krakowa oraz sąsiednich gmin. Źródło

Getto, istniejące w Podgórzu, było krwawym i tragicznym etapem eksterminacji krakowskich Żydów.

 „Żydowską dzielnicę mieszkaniową” otoczono trzymetrowej wysokości murem z arkadowym zwieńczeniem, szyderczo wystylizowanym na wzór macew – żydowskich nagrobków. Poniżej zdjęcia przedstawiające fragment murów otaczających w latach 1941-1943 getto w Krakowie. Źródło

Budynek na ul. Węgierskiej w Krakowie (znajdujący się na rogu z ul. Józefińską). W 1941 roku przeniesiono tu Szpital Żydowski, który znany był z wysokiej jakości usług i poświęcenia lekarzy. W czasie likwidacji getta (13–14 marca 1943) na dziedzińcu rozstrzelano wszystkich pacjentów i cały personel szpitala. Źródło 

Budynek przy ul. Józefińskiej 18. W latach 1941–1943 mieściła się tutaj siedziba Żydowskiej Samopomocy Społecznej, powołanej w pierwszych dniach wojny. Żródło

Budynek przy ul. Limanowskiego 15A w Krakowie. W latach 1941–1942 znajdował się tu Dom Starców Żydowskich, zwany także Izbą Chorych. Źródło 

Magistrat. (Rynek Podgórski 1) – wizytówka Podgórza urzędniczego; gmach wybudowany w latach 1844-54 w stylu historyzmu z elementami baroku. Źródło

W latach 1941–1942 miała tu swoją siedzibę Rada Żydowska (Judenrat), powołana przez hitlerowskiego okupanta i realizująca jego zarządzenia. Źródło

Budynek przy ul. Rękawka 30. W tym miejscu w 1940 roku dr Aleksander Bieberstein uruchomił szpital zakaźny; w 1941 roku budynek znalazł się w granicach getta. (...) Podczas likwidacji getta w marcu 1943 roku wszyscy pacjenci szpitala zakaźnego zostali rozstrzelani – do dziś na ścianie budynku można zobaczyć ślady po kulach. Źródło

Budynek - ul. Józefińska 10/12, Kraków. W latach 1941–1942 mieściła się tu siedziba urzędu pracy (Arbeitsamt), który prowadził ewidencję ludzi kierowanych na przymusowe roboty i przygotowywał listy osób przeznaczonych do wywózki. W latach 1941–1943 mieścił się tu również szpitalny oddział dla przewlekle chorych i rekonwalescentów. Źródło